firasat, keinginan keperluan keterpaksaan.. ,

mngikut kata..
kata hati, kata orang, mengata.. akhirnye xterkata...

diam sepi bermadah tiada..
xtertadah lae kate2 manis...
yg dihidangkan hanyalah kate2 kesat yg dihamburkn bersme api..

marah..
kdng2 mmg persaan marah yg timbul..
de pule, mrah krane ingn nshat..
de gk dilakukan sbb nk bg orng bnci dkt kite...
sumtimes ia dilakukan krane terpkse..
sumtimes, mmg itu la yg ingn diluahkn..

jadi, adakale diam lbih baek dri berkate2.. krane tkut ia melukakn ati n prsan owng laen, lbih baek diam, atau lae ok poce la sunat, dah bulan rejab nie.. huhuhu..

bukan sume perkare kite bleh luahkan, even kt owng yg kte syg...
tp jika ingn dilakukn gk, kne cer yg berhemah bak kate Dr. mashitah..
sbb sume prkare bleh diselesaikn...
tp lbih rmai yg lbih suke memendam persaan, xsngup meluahknnye, even prkare nie mnybbkn ia tersekse..
eh tp xgk, rmai gk yg ske hambur je... bile hambur 2 r slalu kuar kate kesat..

bahasa kne djge, even tahap dewe mcm mne pn mrah kite..
sbb tu, ak meltih dri ak dri kecil, utk mnjge bhase ku.. even mcm mne orng mrh or benci kt ak, kalau ak nk balas, tumbuk je(lae sng, yg pting bhse jage), xgne lwn ckp nie..
tp klau ngn prmpuan xkn nk tumbuk gk?? arrghh pmpuan pn rmai yg kuaanng ajoo, klau bleh tumbuk je gk.. bru pdn mke...

hargailah orang yg tersyg, smse hayatnye msh disisi kte, klau ia tidk ade ddpn mate kte xde gne lae dh.. ingt 2..
jgn bermaen dgn jnji, jnji bukn stu ungkapan biase, tp ia adlh perkataan keramat...

jiwe ak sngt resah, resah sbb pew xde pe la, saje je tulis...
(bajet nk sayukn)

smlm adlh sejarah...
arini adlh realiti...
sok adlh misteri...
ak lbih ske bkk adiah misteri... kui3...